Baytril Flavour 25mg/ml Oral Susp Kat 8,5ml

Speciale waarschuwingen: Kruisresistentie werd aangetoond tussen fluoroquinolonen in Escherichia coli en andere doelpathogenen. Gebruik van het diergeneesmiddel moet zorgvuldig worden overwogen wanneer gevoeligheidstesten resistentie tegen fluoroquinolonen hebben aangetoond, omdat de werkzaamheid verminderd kan zijn. Bij dieren waar toediening van het diergeneesmiddel gepaard gaat met overvloedig speeksels of waar een probleem rond toediening van de vereiste dosis wordt ervaren, dient de toediening stopgezet te worden en een alternatieve therapie gebruikt te worden.

Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoorten: Het gebruik van het diergeneesmiddel dient plaats te vinden op grond van identificatie en gevoeligheidstesten van de doelpathoge(e)n(en). Als dit niet mogelijk is, dient de behandeling gebaseerd te zijn op epidemiologische informatie en kennis van de gevoeligheid van de doelpathogenen op bedrijfsniveau, of op lokaal/regionaal niveau. Het gebruik van het diergeneesmiddel moet in overeenstemming zijn met het officiële, nationale en regionale antimicrobiële beleid. Een antibioticum met een lager risico op antimicrobiële resistentieselectie (lagere AMEG categorie) dient gebruikt te worden voor eerstelijnsbehandeling waar gevoeligheidstesten de waarschijnlijke werkzaamheid van deze aanpak suggereren. Een nauwspectrum antibioticum met een lager risico op antimicrobiële resistentieselectie dient gebruikt te worden voor eerstelijnsbehandeling waar gevoeligheidstesten de waarschijnlijke werkzaamheid van deze aanpak suggereren. Enrofloxacine wordt gedeeltelijk via de nieren uitgescheiden; zoals bij alle fluoroquinolonen kan de excretie daardoor vertraagd zijn bij dieren met bestaande nierschade. Het diergeneesmiddel dient met omzichtigheid gebruikt te worden bij dieren met ernstige nier- of leverschade. Retinotoxische effecten, met inbegrip van onomkeerbare blindheid, kunnen optreden bij katten wanneer de aanbevolen dosis wordt overschreden. De veiligheid van enrofloxacine bij kittens van minder dan 0,5 kg of jonger dan 8 weken is niet aangetoond. Zie ook rubriek "Contra-indicaties". Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: In geval van accidentele ingestie, dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of het etiket te worden getoond. Was na gebruik de handen. Was spatten op de huid of in de ogen onmiddellijk af met water. Niet eten, drinken of roken tijdens het hanteren van het diergeneesmiddel. Personen met een bekende overgevoeligheid voor fluoroquinolonen moeten contact met het diergeneesmiddel vermijden. Dracht: Uit laboratoriumonderzoek bij ratten en chinchilla's zijn geen gegevens naar voren gekomen die wijzen op teratogene, foetotoxische, maternotoxische effecten. De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht bij poezen. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten�risicobeoordeling door de behandelende dierenarts. Lactatie: Aangezien enrofloxacine in de melk overgaat, wordt het gebruik tijdens lactatie niet aanbevolen. Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: De combinatie van het diergeneesmiddel (enrofloxacine) met chloramfenicol, macrolide-antibiotica of tetracyclines kan antagonistische effecten veroorzaken.

Het gelijktijdig toedienen van magnesium- of aluminium bevattende substanties kan de absorptie van enrofloxacine verminderen. Deze medicijnen dienen met een interval van twee uur te worden toegediend. Gelijktijdige toediening van theofylline vereist een aandachtige monitoring omdat de serumconcentratie van theofylline kan toenemen. Verder kan gelijktijdige toediening van fluoroquinolonen in combinatie met niet-steroïdale anti�inflammatoire geneesmiddelen (NSAID) bij dieren leiden tot toevallen wegens mogelijke farmacodynamische interacties in het CZS. Overdosering: In geval van zware overdosering zijn de eerste te verwachten symptomen verlies van eetlust en braken. Om de absorptie van oraal ingenomen enrofloxacine te verminderen, wordt toediening van magnesium�of aluminium bevattende antacida aanbevolen. In zeer zeldzame gevallen kunnen na toediening van het diergeneesmiddel diarree of CZS symptomen (spiertremor, incoördinatie en convulsies) optreden, die stopzetting van de behandeling kunnen vereisen. Retinotoxische effecten, met inbegrip van onomkeerbare blindheid, kunnen optreden bij katten wanneer de voorgeschreven dosis twee- tot viervoudig of meer wordt overschreden. Belangrijke onverenigbaarheden: Aangezien er geen onderzoek is verricht naar de verenigbaarheid, mag het diergeneesmiddel niet met andere diergeneesmiddelen worden gemengd.

Doeldier : katten

Behandeling van enkelvoudige of gemengde bacteriële infecties van de ademhalingswegen, het spijsverteringsstelsel, de urinewegen, de huid of wonden veroorzaakt door de volgende voor enrofloxacine gevoelige Gram-negatieve en Gram-positievebacteriën:

Staphylococci, E. coli, Haemophilus spp. en Pasteurella spp..

1. GEHALTE AAN WERKZAME EN OVERIGE BESTANDDELEN

Per ml :

Werkzaam bestanddeel: Enrofloxacine 25 mg

Hulpstoffen: Ascorbinezuur (E300) 0,2 mg Sorbinezuur (E200) 2 mg

Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

De combinatie van het diergeneesmiddel (enrofloxacine) met chloramfenicol, macrolide-antibiotica of tetracyclines kan antagonistische effecten veroorzaken.

Het gelijktijdig toedienen van magnesium- of aluminiumbevattende substanties kan de absorptie van enrofloxacine verminderen. Deze medicijnen dienen met een interval van twee uur te worden toegediend.

Gelijktijdige toediening van theofylline vereist een aandachtige monitoring omdat de serumconcentratie van theofylline kan toenemen.

Verder kan gelijktijdige toediening van fluoroquinolones in combinatie met niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAIDs) bij dieren leiden tot toevallen wegens mogelijke farmacodynamische interacties in het CZS.

In zeldzame gevallen kunnen lichte spijsverteringsstoornissen zoals anorexie, braken of diarree optreden. Dit effect verdwijnt meestal spontaan en normaal gesproken hoeft de behandeling niet te worden stopgezet.

Na toediening van het diergeneesmiddel kan hypersalivatie voorkomen.

De frequentie van bijwerkingen is als volgt gedefinieerd:

• Zeer vaak (meer dan 1 op 10 dieren vertonen bijwerking(en) gedurende de duur van één behandeling)
• Vaak (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 100 dieren)
• Soms (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 1.000 dieren)
• Zelden (meer dan 1 maar minder dan 10 van de 10.000 dieren)
• Zeer zelden (minder dan 1 van de 10.000 dieren, inclusief geïsoleerde rapporten)

Indien u ernstige bijwerkingen of andersoortige reacties vaststelt die niet in deze bijsluiter worden vermeld, wordt u verzocht uw dierenarts hiervan in kennis te stellen.

1. CONTRA-INDICATIES

Niet gebruiken bij:  dieren met een bestaande kraakbeengroeistoornis.

Bijsluiter – NL Versie BAYTRIL FLAVOUR 25 MG/ML

 dieren met een bekende voorgeschiedenis van toevallen, aangezien enrofloxacine centraal zenuwstelsel (CZS) stimulatie teweeg kan brengen.

 dieren met een bekende overgevoeligheid voor fluoroquinolones of voor één van de hulpstoffen.

Zie rubriek "Speciale Waarschuwingen" voor gebruik bij drachtige dieren en voor interacties met andere diergeneesmiddelen.

Dracht: Uit laboratoriumonderzoek bij ratten en chinchilla's zijn geen gegevens naar voren gekomen die wijzen op teratogene, foetotoxische, maternotoxische effecten. De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht bij poezen. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten�risicobeoordeling door de behandelende dierenarts. Lactatie: Aangezien enrofloxacine in de melk overgaat, wordt het gebruik tijdens lactatie niet aanbevolen.

1. DOSERING VOOR ELKE DOELDIERSOORT, WIJZE VAN GEBRUIK EN TOEDIENINGSWEG

Oraal gebruik bij katten.

Het diergeneesmiddel dient niet in het diervoeder te worden toegediend.

De dosering bedraagt 5 mg enrofloxacine per kg lichaamsgewicht (LG) éénmaal per dag. Dit komt overeen met 0,2 ml per kg lichaamsgewicht éénmaal per dag.

De behandeling wordt gewoonlijk gedurende 5 tot 10 opeenvolgende dagen gegeven. Indien na 3 dagen behandeling geen verbetering van de toestand waargenomen wordt, dient de behandeling heroverwogen te worden.

Teneinde een juiste dosering te verkrijgen dient het lichaamsgewicht zo nauwkeurig mogelijk te worden bepaald, om over- of onderdosering te voorkomen.